Yaşanmadı Say

olmalısın her daim rüyalarımın süsü,

ki;

yeşersin kır çiçekleri gönül bahçelerimde.

papatyalar,

sümbüller,

kasımpatılar açsın.

batsa da yüreğime gülünün dikenleri,

kanatmadı say.

ömür boyu düşlediğim güzeldin,

girmiştin yüreğime kapıları çalmadan.

apansız gelişinle tutulmuştu dillerim,

duyuramadım sana sessiz çığlıklarımı.

bir kez gülmüştün hani gözlerime bakarak,

yetmişti esarete o kısacık bir zaman.

hüsranları yaşarken nedensiz vedalarla,

bir arayıp sormadın sürgün ettiğin kalbi.

dökülse de gözümden yıllar yılı gözyaşı,

ağlamadı say.

ne telefon seni çaldı,

ne postacı kapımı.

imrendim kuşlara,

yeşillenen doğaya.

hayalinle avundum enginlere bakarak,

aradım esen yelde sana ait bir nefes.

ne çok mevsimler geçti,

bu aşka kurban diye aşıklar  beni seçti.

özlem dolu duygularla gözlerim her an yolu,

beklemedi say.

unuttum düşünmeyi,

unuttum acı çekmeyi.

unutmak mı seni?

ah sevgili!

sen ki resimlenmiştin ruhumun derinliklerine,

hat sanatı desenlerinde.

yine de unuttum say.

mumun etrafında uçan kelebek görürsen beni hatırla,

kelebeğin ömrü kadardı ömrüm.

sensiz geçen yıllarım karanlık bir tüneldi,

yaşanmadı say.

Mehmet Macit

28.12.2017

Dikili/İzmir