Ben Seni Unutamam

.

Sen benim kaderimsin evvel ezelden beri.
Kara sevda yazımsın; ben seni unutamam.
Alnımın ortasından çek, vur dönersem geri.
Mahşere dek sözümsün; ben seni unutamam.
 
Ruhumu nikâhladım Yaradan’ın katında.
Hasret biçmişim meğer vuslatın hasatında.
Bedenimi saracak kara toprak altında
Ak kefenlik bezimsin; ben seni unutamam
 
Alev bakışlı yârim, kirpikleri çıralım,
Zülüflü telli turnam, ürkek seken maralım.
Avcı iken av olmuş yüreğinden yaralım.
Kan kınalı kuzumsun; ben seni unutamam.
 
Ayarını ölçemez sarrafların mihengi.
Âlemi tarasalar yine bulunmaz dengi.
Tellerin aşk makamı, mızrabın tutku rengi
Sazımdaki sızımsın; ben seni unutamam.
 
Hayalin vaha olur bu can çöllerde kalsa.
Umuduna sarılır binbir kederle dolsa.
Gurup infilak etse, bahtımdaki gün solsa
Silinmeyen izimsin; ben seni unutamam
 
Adındır hançeremden her ah edişte kopan.
Kör kurşunlara gelsin ahdinden cayıp sapan.
Nasıl inkâr ederim; sendin beni ben yapan.
Kayıtlı tek mazimsin; ben seni unutamam.
 
Yeter ki gel; yoluna canımı sereceğim.
Seninle bir tek ana ömrümü vereceğim.
Şu hayat tablosunda gördüğüm, göreceğim
En muhteşem çizimsin; ben seni unutamam.
 
Uçuruma varmışım; tutsan kıyıdan, uçtan.
Sayılır mı delice sevmek günahtan, suçtan?
Son nefesime kadar, duamdaki en içten
Niyazımsın, nazımsın; ben seni unutamam.
 
Kahpe, yalan dünyada yönümü bulmam için,
Mutluluğu gönlümce felekten çalmam için,
Başka hiç kimse değil… Ayakta kalmam için,
İlle de sen lazımsın; ben seni unutamam.
 
Mücella Pakdemir