Bıraktım

.
Zikrim bir zalime ferman yazdırmış.
Ram olup boynumu dara bıraktım.
Atfedip mesnetsiz suçlar dizdirmiş.
Cevap layihama nara bıraktım.
 
Tıynetim gereği eğmedim başı,
Kaderde olana çatmadım kaşı.
Mataha meyilli etsin telaşı.
Saati “ecelde dur”a bıraktım.
 
Temaşa ediyor dostlar uzaktan,
Sanki habersizler kahpe tuzaktan.
Bizarım, ipten çok, ben bu kazıktan.
Kıyası kıstasta zora bıraktım.
 
Nerede davaya yürüdüklerim,
Uğruna gözü kan bürüdüklerim?
Daha vefalıymış sürüdüklerim!
Kalleşin alnına kara bıraktım.
 
Soracak olursa ayal ve hısım,
Bir tahta kaşıkla, kalaysız tasım…
Sırtımdaki çuldur bütün mirasım.
Gönlüme hicranlı yara bıraktım.
 
Riyakâr ağızla kelam edeni,
Kirli emellerle gaye güdeni,
Menfaat icabı çekip gideni,
Mazlumun hamisi Yâr’e bıraktım.
 
Mücella Pakdemir