Masum Sevdamın Himayesinde

Zamanın öngörülerinde saklı nizam

Dünün öfkeli yüzü geçkin bir kadın

Kadar da yalancı

Hele ki zemin yok mu, o zemin?

Şimdilerde teyakkuz saklı

Dün kimin mi umurunda?

Aşka biat eden kelamın hazin sonu işte

Başı olmadan biten garip ömrün mizacı

Sene-i devriyesi adeta

Beyan ettiğim her şiir.

Kopuk zamanda metanet

Ayrık otu varlığın hacizli yoksunluğu

Kim bilir nelere delalet.

Gökte kaygılar saklı

Tanrı’nın mezarı yine kinayeden yana derdi

Meleklerden bile alacaklı iken insanoğlu.

Üstünkörü müdür sevda?

Üstü başı yırtık bir mizansen kadar da

Irak mutluluktan:

Yine aşka tapulu şiir esnekliğinde

Aşka âşık şehrin teğet geçtiği kubbede kayıtlı

Her doğum her ölüm.

Belli ki;

Yanlı Tanrı ve zaman

Mizacı kayıp bir rüyadan ibaret

Dik acılı sayısız üçgen bozması aşk hikâyesi.

Nefretten bozma belki

Yalancı ve yanlı zamirden

Bile sancılı

Olmazın oluru bir geçiş işte:

Şairane yoksunluğun kulpuna takık devran

Densiz seyrin dökümü adeta

Yazılmaya aday bunca dizeden kaçan

Çocuk neşemde bile ihlal edilen

Masum sevdamın himayesinde.

Adeta bir güfteye tutulduğum

Yine gizemin baş şehri.

Avuç içi yürek dahi kasıtlı ölümünde hayallerin

Bir gidip bir geldiğim

Aşiyan yokuşunda yazmadığım son hikâyenin.