Nasıl mı oldu?

Ben de anlamadım inan ki

Zaten aklımdaydın

Bir başka gözle severdim seni

Sen periler ülkesinin nazlı gülüydün

Dokunmak haramdı

Koklamak haram

Sonra felek kıskandı sana hayranlığımı

Mil çekti gözlerime görmemem için seni

Kurşun akıttı kulaklarıma duymayayım diye sesini

Prangalar vurdu ayaklarıma gitmemem için sana

Her öğün vurdu balyozunu beynime beynime

Aklımdan çıkarmam için seni

İşte o an aklımdaki sen düştün gönlüme

Saplandın bir bıçak gibi duygularıma

Gözlerim görmese de gördüm seni gönül gözümle

Hissettim ayak seslerini her daim yüreğimde

İşte böyleydi hikâyesi içimdeki senin

Şimdi sen benden uzaksın

Ben kendimden uzağım

Şehri çöl eyledim ruhumu mecnun

Ey Leyli bakışlı yar

Kaç kaçabildiğince şimdi

Nasıl olsa bir kovalayanın var

Sen âşıklarının arasına bir isim daha yazdırdın

Bir yıldız daha taktın gönül üniformana

Artık mareşali sensin sevda ülkesinin

Ben en çömezi eratınım

Ne rütbem var

Ne de adım sanım katında

Künyem kısaca er

Gel deyince gelir, git deyince giderim

Şimdi emrin üzere sürünüyorum ey yar yüzüstü

Yüreğim şerha şerha yara bere

Gözlerim her gece nöbetinde sabahlara kadar

Kirpiklerim Ferhat ile Şirin gibi hasret birbirine

Kıdemli âşıkların gülüyorlar halime bakıp

Senin askerliğin bitmez diyorlar

Onlara arada bir görünürmüşsün göz ucuyla

Ben onların yalancısıyım

Daha rütbeli bir aşığın ona güldün diye

Sevinçten can verdi bir uçurumun dibinde

İmrendi eratlar onun mesut ölümüne

Ben mi?

Ben de imrendim ama şafak belirsiz benim için

Vuslat teskeresi görünmüyor düşümde bile

Her gün bir çizik çekiyorum sabır defterine

Bu gidişle daha da çok çekeceğim

Söylesen ey sevda ülkesinin başbuğu

Sahi ben

Ben ne zaman gözlerinde öleceğim?