Hac Günlüğü 3

Ne zaman umreye giden dostlar görsem. Heyecanım iki kat artıyor. Dualar, helalleşmeler birbirini izliyor. Sılah-i rahimler artıyor. Muhabbet kokuyor buluşmalar. Yüzlerde tebessüm hiç eksik olmuyor.

Ne zaman umreye giden dostlar görsem. Gözyaşları birbirine katılıyor. Misafir etmeler, gönül almalar ve çocuklara armağanlar artıyor. Eskilerden gelen adetlerin güzelliğiyle muhabbetimiz tazeleniyor.  Küçük notlar hazırlıyoruz. Nebiye selam yolluyoruz.

Ne zaman umreye giden dostlar görsem. Vasiyeti hazır bulunur cebinde. Ölüme gider gibi. Ama ölüme değil düğüne hazırlanır gibi. Öyle bir şevkle toplarlar bavulunu.

Ne zaman umreye giden dostlar görsem. Gurbet elde hemşerilerimle karşılaşmış gibi oluyorum. Umut doluyorum onların sayesinde. Günahlarım için daha fazla tövbe ediyorum. Nefsimin isteklerini bir nebze de olsa kırabiliyorum. Ramazana bir ay var. İçimde bayrama susamış bir çocuk telaşı var. Zaman yaramaz bir çocuk ve hiç yerinde durmuyor. Şimdiden aklımızda planlar var. İlk iftarı kimde açacağız? İlk kim misafirimiz olacak. Tabi bunlar nasipse.

Ne zaman umreye giden dostlar görsem. O İhramın içindeki kişi keşke ben olsam diyorum…

Devam Edecek…