Gözü Silen Mendil Nasıl Silsin

 Beni yaşayan sanmayın ben her gün ölürüm

Filistin de

Suriye de

Afganistan da

Mynmar da

Müslüman kardeşimin zulüm gördüğü her yerde ben ölürüm

Yaşarken ölmek bu

Bedenen ruhen ölmek değil

Yaşarken canlı canlı ölmek hiç gülmemek

Elini uzatırken uzatamamak

Gel derken gel diyememek

Yapmayın yazıktır derken sesini duyuramamak

Bir ıstırap bir cehennem

Hiç alevi sönmeyen

Can bizim canan bizim olsa ne yazar

Ağlayanlar mahzun bakar yakar

Endişeden rahatlık gelmez yanımıza

Müslüman’la kâfir tek savaşır yardım yok yanımızda

Gökte ebabiller beklenir gayretsiz niyetsiz

Çakal sürüleri inmiş şehrimize niyetsiz amelsiz bizi yok eder

Hatır gönül bulunmaz bu âlemde

Gönül’e huzur nasıl insan bir kalemde

Müşkül haller bizi bekler yolda

Biz bir müşkül daha ekleriz Müşküle çare nasıl gelsin insin bin nurla

Bizde keyif vardır kendimize

Dert dersen gelsin isteriz bizden gerisine

Ağlamak dersen öylesine

Gözü silen mendil nasıl silsin

Mendil ile uzanan el gönül olmayınca

Mehmet Aluç –Âşık Gülveren