Çığ Düşen Şehrin Çığlığıyım Ben

Göğün katlarına talibim

Bir de uçmaya dünden razı.

Ellerimde bir dürtü;

Kuşa dönük

Yüreğimde şaibeli bir çarpıntı.

Zamanın ara katlarına eklediğim binlerce saniye

Rahmetin sunumunu biteviye körüklerken

İçimdeki o casus şifre.

Varlık ve teamül;

Sanırsın ki; bir meczup.

İllet bir frekansta

Varlık değil asla

Deli dolu serzenişin vuku bulduğu

Beşeri bir coğrafya:

Dağların resmini çektiğim

Dağların gölgesinde pinekleyen

Kayıtsız ağaçlar:

Aslında her biri ölü

Kuşların belli ki yok tahammülü

Hele ki kondukları değil

Konduramadıkları

Yere göğe sığmaz ki

O zavallıların çırpınışları.

Çığ düşen şehrin çığlığıyım ben aslında:

Şair vasfından uzak

Bir ucube tanığım

Göğün katlarına talip

İçindeki devasa şiirde ölmeye razı:

Dünden hem de;

Hatta ölü bir şiirin iç burkan dizelerinde

Bir tebaayım

Şairin kirli sepetinde

Tasniflediğim renkleri

Şiire giydirdiğim

Alacalı bulacalı kehanetleri

Dilimle sivrilttiğim.

Küspesiyim evrenin:

Kılıksız bir rotayım

Dümeni kırıp

Coşkuya demir attığım

Bilumum cefayı örtüp aşkın tonlarıyla

Aşka düşkün bir seferiyim

Yürek pazarında

Ölümün seyrinde;

Şaibeli notların göreceli hüznünde

Yerle yeksan bir şarkıyım:

Bestesi kayıp

Güftesi çok ayıp

Hepten sarmalında duyguların

Belli belirsiz kanat çırpışların…

Şimdilerin dünüyüm;

Dünlerin yenilgisi.

Aşkın buharıyım

İçin için yandığım.

Göğün matemi;

Şehrin sisi;

Yüreğin de gizemiyim.

Kendimin sahibi değilim;

Aslında sahibime âşık;

İlahi Aşkın kurmalı aşklara cevabıyım

Gönlümü hüzünle yıkadığım.

Bir rubaiyim ben:

Kimin yazdığı belli olmayan.

Bir iftirayım

İçimdeki çocuğa çamur atan

İflah olmaz bir tokadım.

Bir arazım.

Ahrazı iklimlerin

Tüm arızası içindeki kopuk tellerin

Varlığı kadar

Yokluğu da dert başa

Bir deli urganım

İçine tutsak.

Şaibeli bir masalım:

Kendinden uzak.

Kınında zehirim

İçindeki eleme tuz basan

Gel-git aklın eseriyim

Ne yazdığını bilmeyen.