Geldin Ya Nebi Güldük

Secde neydi bilmezdik

Kumları nurla geçmezdik

Basar geçerdik idraksiz

Gelişinle nurlu Nebi (S.A.V.)

Secdeyi bildik secdeye vardık

Kumlara nurla basanlar nurlandırdı

Örümcek mağarayı değil

Hakikate değil zulüm gözlere örümcek örmüştü

İbret olarak gösterilmişti örmüştü

Görmezdi gözler önünü

Kaybetmiştik yönleri

Gelişinle Kâbe oldu nuruyla yönümüz

Nurlandı seninle gönlümüz

İman nedir bilmezdik

Şükür ’süz dua ’sız gezerdik

Geldin imanı bildik iman ettik

Şükür ettik Yüce Mevla’ya

Gülmek nedir bilmezdik

Zulümle ezilirdik kayalar üstümüzde

Geldin Ya Nebi güldük

Zülüm bitti altında kaldı zalimler

Yine çıktı zalimler Ya Nebi

Sardı âlemi gidişinle Ya Nebi

Peşinden ayrıldık zalimler çoğaldı

İnsanlık gittin yine ağladı ağlatıldı

Yine sana muhtacız Ya Nebi

Peşinden gitmedik zalimler çoğaldı budur sebebi

Bekliyor seni zelil olmadan ümmet

Yağmayacak üstümüze Rahmet

Bu gece doğum gecen nurla doğdun

Sen gelişinle zaten bir nurdun

Zalime İslam’ın tokadı ile vurdun

Bekleriz seni Ya Nebi gelir misin yine

Sahip çıkamadık sahip çıkar mısın dine

Sardı dört bir yanımızı gaflet

İman der durma koş sonra sabret

Koşan yok vuran yok Ya Nebi

Koşmayınca zulüm oldu kıvranmamızın sebebi

Mehmet Aluç –Âşık Gülveren