Yazma Sebebim

Bildiğim ne varsa unuttum ki mecburum buna.

Kıyasıya seviyorum…ne var ne yoksa…varlığın dokusunda örtündüğüm cümleler.

Unutuyorum her şeyi ve yeniden doğuyorum ne zamanki yolum kalemle kesişse.

Kendime muhalifim aslında en çok da kendimi seviyorum bir o kadar kınıyor ve yerden yere vuruyorum.

İyi.

Güzel.

Sevgi.

Ve yaşama sevinci…

Hüznüme sahip çıktığım kadar mutluluğa sarılıyorum.

Varlık çelişki yüklü bir o kadar huzurlu…

İşte; yazma sebebim.

Sevginin izdüşümü ve inancın ve umudun.

Sevmek bir suç olmamalı.

Tüm sevgimle.