Bilmezsem

Kal ey kömür gözlüm sileyim gözyaşlarını

Sil ey kömür gözlüm sinemde hasret paslarını

Bil de kömür gözlüm hata sende suç sende

Hatamı suçumu silmeme af ettirmeme izin ver

Eğer suçum hatam bilmezsem akıt gözyaşları mı?

Eğer hatam deldiyse sineni al hançeri sinemi del

Sal beni gurbet ellere alsın beni hasret denilen yel

Hatamı af ettirdiysem eğer kabul et yanıma gel

Kal de yanımda kalmazsam alsın beni akan sel

Eğer suçum hatam bilmezsem akıt gözyaşları mı?

Eğer daldırdıysa suçum seni gam hüzün denizine

At beni uçurumdan aşağıya elinle uzanmam ellerine

Dalayım uçurumlara kalayım hasret kara gözlerine

Atamazsan beni sal kendin de atayım en diplerine

Eğer suçum hatam bilmezsem akıt gözyaşları mı?

Cevr-ü cefâ’na razıyım etmem ah vah sana söyleyim

Düşmüş say beni aşk oduna sana daha ben ne söyleyim

Ciğerim yandı döndü köze alıp başımı nereye gideyim

Say beni bir divane âşık gelmezsen hasretinle öleyim

Eğer suçum hatam bilmezsem akıt gözyaşları mı?

Gülveren’im af olmazsan ikbalim zayi olsun gitsin

Çektiğin sancılar ıstıraplar gurbet sokaklarında bitsin

Be hey âşık bir sözünle yâri döndüremezsin ecelin gelsin

Kal de viranelerde kalmazsam gözlerim bir daha görmesin

Eğer suçum hatam bilmezsem akıt gözyaşları mı?

Mehmet Aluç – Âşık Gülveren