Bir Dilencinin Kalbi Değildi

 Bir dilencinin kalbi değildi avuçlarına bırakacağım

Sensiz yaşamamak seni bensiz yaşatmayan kalbimdi

Sen dilenci sandın beni ve kalbimi dönüp bakmadın

Böyle olacağını hiç düşünmedim dönülmeyen yola girdim

Dönülmeyen yolların ufkundayım hala seni bekliyorum

Sende haklısın ufukla kimin işi olabilir ki dediğini duyuyorum

Kim ufuklara bakarak bekleyenim var mı diye bakar haklısın

Şimdi çıkacaksın köşenin başında ufka bakarak beni göreceksin

Ya da ufka hiç bakmayarak sensiz sana kavuşmadan öleceğim

Ya da tahammül sınırlarını zorlayarak aklımla beni terk edecek

Bir köşede o ufukta kim olduğumu neden burada olduğumu bilmeden

Umurunda olmayan ben sensizliğin ıstırabını yaşayacağım ismimi bilmeden

Ama ben aklımı yitirsemde hep seveceğim içimde senden izler taşırken

Mehmet Aluç – Âşık Gülveren