Nesini Seveyim

Bir gün güldürürse, yüz gün ağlatır,

Nesini seveyim böyle dünyanın?

Bayram günü bile kara bağlatır,

Nesini seveyim böyle dünyanın?

Kepçeyle almakta, kaşıkla verse,

Doğrusu bu deyip, yürütür terse,

Dikkat etmek gerek, o her ne derse,

Nesini seveyim böyle dünyanın?

Öyle beladır ki, olmadık yerde,

Bastığın tahtayı alttan çeker de,

Bulursun kendini bir anda yerde.

Nesini seveyim böyle dünyanın?

Susuz çeşmelerde kabın doldurur,

Kuru ayaz olur, gülün soldurur,

Nihayet sonunda saç baş yoldurur,

Nesini seveyim böyle dünyanın?

Bir güzel gösterir mehtap ile eş,

Düşürür gönlüne ansızın ateş,

Hasretin derdini eyler tebelleş.

Nesini seveyim böyle dünyanın?

O yâre kavuşmak olsa da hülyan,

Kâbusa dönüşür gördüğün rüyan,

Sükûtu hayalle yıkılır dünyan,

Nesini seveyim böyle dünyanın?