Gülmeyi Ahirete Sakladı Mevla

Gülmeyi Ahirete Sakladı Mevla

Dün uzakta gördüm yıllardan sonra uzaktan o yâri

Çökmüştü ben gibi dedim içimden dönseydin gittiğin o gün bari

Dedim ey aşk yaktığın kadar yaktın bir güldürseydin

Aşk dedi gülmeyi ahirete sakladı Mevla daha ne sorarsın

Gözyaşı dökmeseydin kururdu dedi gönül toprağın

Yeter sanma gözyaşların cennette o yârinle bir an kucakladığını

Hasret biter gözyaşın biter daha ne istersin ey âşık

Aşk dedi gülmeyi ahrete sakladı Mevla daha ne sorarsın

Mevla’dan niyazla istemezsen değerin mi olurdu

Aradığın bu yârin gelir seni mi bu âlemde bulurdu

Ağlamazsan gönül toprağım kurur canın can mı olurdu

Aşk dedi gülmeyi ahirete sakladı Mevla daha ne sorarsın

Dedim o zaman ey gözyaşlarım ağla kuruyana kadar

Mevla böyle buyurmuş dünyam olsun istediği kadar dar

Ey hasret gel gir koynuma senden sonra sarılacaksa o yâr

Aşk dedi gülmeyi ahirete sakladı Mevla daha ne sorarsın

Mehmet Aluç-Gülveren