Bilir Var İle Yoku

Bilir Var İle Yok’u

Herkes önce deli sonra veli olamaz kolay değildir

Aşkla insanlıkla yanması öncesinde çok gerekir

Ne varsa verir herkes veremez neyi varsa yok’u

Herkes bir lokma vermekle verdim sanır çoğu

Yanan önce deli sonra veli olur bilir var ile yok’u

Şimdi sorarlar neyin hesabı bu var ile yok

Hani masallarda duyarsınız bir varmış bir yokmuş

İnsanoğluymuş bu, aşksız bilemez durum buymuş

İnsan deli sanır oysa o velidir Allah’ın has kuluymuş

Yanan önce deli sonra veli olur bilir var ile yok’u

Yalana inanmak çok kolay vardır insanın doğasında

Şeytanın yanına varır birde oturur onun kucağında

Baksana hep zarar verir görmez misin yıktığında

Git sor mezarda yatanlara neleri kalmış arkalarında

Yanan önce deli sonra veli olur bilir var ile yok’u

Hazır masrafsız olursa çatlayana kadar yer leblebi

Kabız olur başlar sancı çağırın der haydi bana tabibi

Tabip ne yapsın aç gözlüye aç bırakmış onca garibi

Dön de bak bir âleme sen değilsin Allah’tır tek sahibi

Yanan önce deli sonra veli olur bilir var ile yok’u

Gülveren’im yazar dururum ben böylesine

Çuvaldızı kendime batırdım karışmadım gerisine

Bunlar kendime nasihat terapidir müdahale ne haddime

Anlayan alır almayan almaz karışmam yazarım kendime

Yanan önce deli sonra veli olur bilir var ile yok’u

Mehmet Aluç-Gülveren