Kanadı Kırık Kuş

Kanadı Kırık Kuş

Tenha bir yalnızlık üzerine ne söylenebilir

Yıldızlı bir gecenin altında, sıradan bir balkonda

İçimde umutsuzluğun ve yokluğun doğuşu

Ne sana gelebiliyorum ne senden gidebiliyorum

Üşümeye başladım...

Rüzgar dağların bekçisidir buralarda

Sen hiç görmedin tabii

Hatta bilmiyorsun neresi burası, ben kimim

Ve bu aşkı yüreğime koyan kim.

Baharı özleyen kuşlar gibiyim ağaç dallarında

Meyvesini kıştan büyüten bir ağaç.

Aşk, anasıdır toprağın

Ve ben senden yaratılmış bir kulum.

Senden geldim, sana döneceğim

-Bilmesen de-

Titremeye başladım…

Soğuk, hüzün gibi ayrılmıyor kapımdan,

Oysa gözlerin, onlar hep uzakta

Ve ben layık değilim onlara bakmaya -biliyorum-

Ama aşk,

Senden geldim, sana döneceğim.

Bir fotoğrafın var bende -bakmıyor yüzüme-

O bile bakmıyor evet

Bazen yok olmak istiyorum şu yıldızlar gibi

Sen gece ol ve ben yalnız sen varken olayım

Bırak fotoğrafın bakmasın yüzüme

Ama üşütmesin soğuğun, sokakta kalmış yüreğimi.

Fatih Günesen