Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Hercai Salıncaklar Kimsesiz


bir adım ötede pervazlara konmuş 
birazdan uçup gidecek saka kuşları 
dikenli tellerin mıhlarına ruhlarını terk edip 

artık batışa yönelmiş yevm 
mevsimleri çatlamış nehar girizgahının
elinde yitik şehrin krokisi
zaman geçip gidiyor 
esiyor rüzgar eflatun karanlıktan sıyrılıp 
sonra pat diye bir yeni buhran çıkıyor karşıma
bitmek tükenmek bilmeyen döngülerden 
yeni hayallerin peşinden

günlerin haftaların renklerini yitirdim
çocuk olmak istiyorum 
bir o kadar çocuk 
ramak kalmışken ölüme
ruhumu uçuran kanatlar kırık
kendinde kaybolmuş gölge gibi
yangınlar sancıyorum

sessizliğe iç içe kırgınlıklar mühürlü 
eriyip çoğalıyor ıslak zeminler
hercai salıncaklar kimsesiz
ruhen salınmaktayım 

kaybolmuş güz rüyaları gibiyim
aslında viraneyim ,derbederim 
sırt üstü yattığım yerden yıldızlar seyrediyorum
tasavvurum birtakım anılar içeriyor

kurak hislerimi emziriyor yağmur 
tene dokunan yürek lime lime 
nefes nefese yıldızlar düşüyor 
üşüyor avuç içlerim
titriyor gönül ah-u zarım 

geçiyor pencere önünden gök düşümü sessizlik
hareleri vurmuş gölge kıvrımlarına
kaşla göz arasında bana göz kırpıyor
her köşe başından

saçaklardan sarkmış mevsimin sarkıtları
hep aynı yöne doğru yağıyor yağmur 
ayaza ayaklanmış siyahların gövdesinden
yıldız aşırıyorum 

anın içinden geçiyorum sadece…
gördüğüm kabuslar hayaletimi boğuyor 
çıkmaz bir sokağa açılan pencere gibi
görülür olmayı yitiriyorum

içimde ki alt üst oluşların şevki eksik
düş ağrılarına takılıp düşüyor leyl
bir soluk yüzümde geziniyor
bir çığ yumağı içine hapsolmuşum
çığlıklarım göğe doğru

redfer
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 5
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Hercai Salıncaklar Kimsesiz

redfer redfer