Af Mektubu

Bengisuyum; ruhuma hayat veren pınarım,

Benim soluk dünyamı renklendiren gülnarım.

Evvel emir, hal hatır sormak isterdim ama

Bilirim dargınsındır, kem sözlü bu adama.

Nadimim, bin pişmanım, kastımı nasıl aştım,

Büründüğüm o hale inan ki ben de şaştım.

İncittim yüreğini, üzdüm, kırdım, küstürdüm,

Emsalsiz gül yüzünü, solgun güle döndürdüm.

Asumana yükselir, sessiz feryadım, ahım,

Eğer bağışlamazsan, mümkün değil felahım.

Fasl-ı bahar bitmesin, dinmesin bad-ı saba,

Ne olur merhamet et, çekeceksen hesaba.

Fena fi’l-nedametim, utancı yaşıyorum,

Boynumda kara yafta, günahı taşıyorum.

Ey gönlümün sultanı, el aman diliyorum,

Mücrimi affetmeyi seversin, biliyorum.

Tekdirine razıyım, ama hükmün af olsun,

Seni seven mecnuna, birazcık insaf olsun.