Kalbime Dokunan

Kalbime dokunan kadınsın,

Biliyor musun,

Sen.

Gökyüzü gibi uçsuz bucaksız yalnızlığımı,

Sadece bakışlarınla deldin.

Öyle başıboş dolaşan ruhumu,

Ruhunun meftunu kıldın.

Sonra o gülüşün var ya o gülüşün,

O gülüşün,

Öyle bir kement oldu ki boynuma,

Bin deli tay gelse, kopartamaz onu.

Esirin oldum sanırım,

Asaletin ve zarafetinin.

Hepsi bir yana da aşkım,

Kalbime dokunan tek kadınsın.

Biliyor musun,

Sen,

Sen, kalbime dokunan tek kadınsın.

Tek kadın !

Ömrüme ömrünü ekledin,

Gül bahçelerinde ömür sürdürdün.

Sen, her şeyim olan kadın,

Sen, kalbime dokunan tek kadınsın.