Rüya

Uykular bölük pörçük, kan ter içinde gece,

Böyle bir hal içinde, hayaller  görüyorum,

Baktım ki   bedenimi,  asıyorlar     öylece,

Şu ölümlü dünyada, ömrümü  sürüyorum.

Bir figür  söylenmekte, anlaşılmaz sözlerle,

Çekilip   bir  köşeye,  sessizce   duruyorum,

Boşluğu delmekteyim,  rücu  etmiş gözlerle,

Yine hayrolsun deyip, hep hayra yoruyorum.

Sonra  düştü   perdeler,  gözlerimin  önüne,

Yüreğimi   ortadan,    bölüverdi    karanlık,

Bir     imdat  çığlığını,  bırakarak    yanına,

Sanki meçhule düştüm, hepi topu bir anlık.

Heyhat korkunç heyula, eşeliyor bağrımı,

Ayaklarım  takılıp,   girdaba  düşüyorum,

Ellerim    telaş    ile   sarmalıyor   ağrımı,

Titriyor dudaklarım, korkuyla üşüyorum.

Son   anda    gözlerime,   doluşuyor   bir    ışık,

Nasıl korktuysam öyle, burnumdan soluyorum,

Dünya, hayal ve gerçek, her şey  karmakarışık,

Ta! Âdem’den   buyana,    her  gece  ölüyorum.

Adem Efiloğlu