Biraz Önce Yalnızlık Çaldı Kapımı

Biraz önce yalnızlık çaldı kapımı

Açmadım, açamadım…

Duyguları faili meçhul cinayete

Sessiz sedasız gidişimi

Kendime bile anlatamadım…

Bakışlarımın gözesinin,

Çöl çiçecğinin yağmurları beklemesiydi vuslatın

Gel gör ki’

İdam sehpalarında derisini yüzdüler

Hayallerimin…

Nefesi misk-i amber kokan sevdanın adına

Tükenen nisanın yağmurlarını adadım…

Baharı müjdeleyen kim varsa

Huzuruna diz vurdum

Mavi düşler ısmarladım rüyalarıma

Yorulmadım…

Biraz önce yalnızlık çaldı kapımı

Gülüşümü birlikte gezdiğimiz sokaklara saldım

Kızkulesinde eskiyen mahzenlere gömdüm bakışlarımı

Galata’da martıların kanatlarına

Ada vapurunun yandan çarkına takıldım

Açtım ellerimi öylece yalvardım

Gel ey sevgili

Ben sensiz olmayı başaramadım…

Adem Efiloğlu