Olsaydı.

Olsaydı

Sözlerimiz dallarda yemyeşil yapraktı

Hasret bize kazılan toprakta bir mezardı

Unutuldu sözlerimiz gözde akan yaş neydi

Olsaydı aşka düşen hasret neydi anlardı

Olsaydı seven Leyla yâri çölde arardı

Bulmak için koşardı kolun açar sarardı

Yıllar mı rüya acep rüya mı yıllar geçti

Gönül sevdi güzeli gönlümü ezip geçti

Hasretlik yıkar geçer ayrılık bir kederdi

Olsaydı aşka düşen hasret neydi anlardı

Olsaydı seven Leyla yâri çölde arardı

Bulmak için koşardı kolun açar sarardı

Gözyaşımızı sildik mendili beklemeden

Gülemedik hasretle gurbet ilde gezmekten

Aman dilemedik ki yârden aşkı tatlı bilmezden

Olsaydı aşka düşen hasret neydi anlardı

Olsaydı seven Leyla yâri çölde arardı

Bulmak için koşardı kolun açar sarardı

Sıcacıktı yürekler kar yağdı buzlar tuttu

Gülüşüne hasretken nazlı yâr bizi unuttu

Oysa aşk bizim için hiç solmayan umuttu

Olsaydı aşka düşen hasret neydi anlardı

Olsaydı seven Leyla yâri çölde arardı

Bulmak için koşardı kolun açar sarardı

Kul Mehmet’im yol belli gönül gider küsmeden

Belki unutmuş yârim sevmek nedir gönülden

Anlatmak lazım aşkı o gönlünden düşmeden

Olsaydı aşka düşen hasret neydi anlardı

Olsaydı seven Leyla yâri çölde arardı

Bulmak için koşardı kolun açar sarardı

Mehmet Aluç