Soru İşareti

                      Soru işaretinde yaşayan adam! Kafan eğik, sırtın kambur düşüncelerinin ağırlığından; ellerin sana sorudur, bedenin, evin, tuttuğun şemsiye soru işareti, yağan yağmur…

                     Hayat nedir, nasıl oluşur? Sonsuz mudur madde, evren, zaman? Sorar işareti adam…

                    Ünlem işaretinde yaşayan adam! Kolların ünlemdir, bacakların; beynin ünlemler yağdırır, gövden kalın…

                    Hayat budur! Böyle oluşur! Madde, evren, zaman sonsuzdur! Değildir! Yoktur! Yok, vardır! Ünlem işareti adam! Kurtulmak için senin oklarından, eğilir her korkan …

                  Ama bilinir ki benzerlik vardır her farkta. Şudur ortak “nokta”sı ünlem işareti adamla, soru işareti adamın da: Altlarındaki nokta.:)

                 Ve yine bilinir ki, başka adamlar da vardır yaşayan: noktalı- noktasız virgüllerde, köşeli-köşesiz, tekli- çiftli parantezlerde, üst üste iki noktalarda, üç nokta yan yanalar da…

                Ve hiçbir adam, her fikir için her an, kalamazken bile tek bir işarette; kendininkilerle diğerleri çarpıştığında, dışarıda hatta içerde, zaten özlerine işleyemeyecek işaretler başlar didişmeye. Biri birini götürmeye, değiştirmeye…

               Sadece o alttaki, üstteki, yandaki ya da içteki nokta kalır ki; tüm işaretler noktadandır! Tüm çizgiler, evler, adamlar, tüm işler noktadandır!

An gelir anlaşılır,

Uçup giden bir ezginin yiten sesi gibi,

Nokta da silinir; kalır nüktesi :)

Siz yine dikkat buyurun işaretlere :)

Kendi işaretinizi kendiniz bulun!

Aldanmayın her söyleme

Ne olursa olsun, her işaret,

Kendi yolundan “son nokta”sına ulaşır!