Yok Fermanım Bu Gönlüme

Yok, Fermanım Bu Gönlüme

Aşkı severim gönülden yar bir bade ver elinden

Gurbet bana ödül olur bir söz çıksın dilinden

Gidenler dönmeyenlerdir dönülmez ufka giderken

Aşkı sun bana sultanım aşkla bakan gözlerinden

Kapanırsa kısmetimiz ne gelir ki elimizden

Sahip çıkıp aşkımıza güç alalım sevgimizden

 Benzer gerdanın elmasa fayda yok elim varmasa

Yok, fermanım bu gönlüme bir an seninle olmazsa

Ağlar inler sızlar gönlüm kara gözüne bakmazsa

Aşkı sun bana sultanım aşkla bakan gözlerinden

Kapanırsa kısmetimiz ne gelir ki elimizden

Sahip çıkıp aşkımıza güç alalım sevgimizden

Gamzen çevresinde açmış tomurcuk laleler güller

Hiç kar eder mi bilmem ki aşkla dolu sözle diller

Erir yok olur sözler sana bakınca bedenler

Aşkı sun bana sultanım aşkla bakan gözlerinden

Kapanırsa kısmetimiz ne gelir ki elimizden

Sahip çıkıp aşkımıza güç alalım sevgimizden

Kul Mehmet’im sevdim seni has bahçemin sen gülüsün

Aşkla sevmeye et devam yoksa yaşayan ölüsün

Gönlümde aşkla yanan sen sönmeyen harlı külüsün

Aşkı sun bana sultanım aşkla bakan gözlerinden

Kapanırsa kısmetimiz ne gelir ki elimizden

Sahip çıkıp aşkımıza güç alalım sevgimizden

Mehmet Aluç