Gönülle Harmanmışlar

Gönülle Harmanmışlar

Yazarken kalemim nasıl benim gibi üşüyor?

Derdimi kalemim nasıl benim gibi hissediyor?

Duman olmuş düşlerimin dumanını da saklıyor

Gönülle harmanmışlar beraberce yazıyorlar

Yazarken bu hissetmenin coşkusunu yaşıyorlar

Ben hayranlıkla bakarken onlar cana gülümsüyor

Dün işte başladık derken alevimiz titriyordu

Tutuşmadan söneceğiz diye biz düşünüyorduk 

Beraberce yandık şükür külümüzden doğuyorduk

Gönülle harmanmışlar beraberce yazıyorlar

Yazarken bu hissetmenin coşkusunu yaşıyorlar

Ben hayranlıkla bakarken onlar size gülümsüyor

Karşıdan bakarken Nihan yazamazsınız diyordu

Ona bakarken biz Gülhan yazarsınız siz diyordu

Yazdırtan yüce Mevla’ydı Nihan bunu bilmiyordu

Gönülle harmanmışlar beraberce yazıyorlar

Yazarken bu hissetmenin coşkusunu yaşıyorlar

Ben hayranlıkla bakarken onlar bana gülümsüyor

Mehmet Aluç