İkindi Rubaileri-43

LÂCİVERT AKŞAMLAR

Gölgenin karaltısı raks eylerken camlarda...

Yine eğleşir durur deli gönlüm gamlarda

Gönül terazisinde ağır gelir hasretin

Geceyi nuş eylerim lacivert akşamlarda

SAFIMIZDAKİ SAFLAR

Akıl savuştuğunda peş peşe gelir gaflar

Farelere kalmıştır kitap istifli raflar

Beyinler çölleşince filiz vermiyor akıl

Bir türlü uslanmıyor safımızdaki saflar

BAL MUMUNDAN HEYKELLER

Kendisini müçtehit sanmaktadır nicesi

Mantık üryan geziyor, aklın düşmüş peçesi

Afra tafra yapıyor bal mumundan heykeller

Birbirine karışmış gündüzü ve gecesi

AY BULUTA GİRENDE

Gurbet derin bir yara, içimde kanar durur

Közdür sıla hasreti; depreşir, yanar durur

Ay buluta girende artar yalnızlığımız

Mecnûn'a dönen yürek Leylâ'yı anar durur

HAYAT AĞACI

Gidilen yol tükenir, görünür son durağı

Hayat ağacımızın dökülür can yaprağı

İpekten elbiseler gardıroplarda eskir

Üryan bedenlerimiz yorgan eyler toprağı

YALAN VE HAKİKAT

Hakikat hiç eskimez, yalan çabuk dökülür

Doğruluğun bileği zannetme ki bükülür

Yalan zifiri gece, hakikat ay gibidir

Yalan sert bir rüzgârda köklerinden sökülür

                                                           M. NİHAT MALKOÇ