Bu Virüs Bizi Yıkamayacak

Göreceksin Bu Virüs Bizi Yıkamayacak

Bakıyorum etrafıma

Sarsılmaz sükûneti görüyorum

İnsanlar ile münasebetlerimizdeki garipliği

Çekingenliği gayet iyi anlıyorum

Keskin ve açıkgözle olan biteni gören

Bir insanın gariplikten heyecanlanmasına

Herhangi bir kimseye

Kızmasına imkân var mı? 

Olamazdı biliyorum

İçindeyiz

Hepimiz keskin ve açıkgözle görüyoruz

Adım atamıyoruz

Prangalarla zincirlenmiş ayaklarımız

Düşünsenize bir virüs karşında bütün küçüklüğü ile

Çırpınan insana karşı

Taş gibi durmak çaremi ki?

Gözlerde gönüllerde bin bir umut parıltısı

Duayla Rabbinde niyazla beklemekte

Tezatlar dünyamızda içimizde

Uzun bir yolun sonunda

Adeta şehrin bitmediği yerde

Yanlış yollara saptık

Dönüşü mümkün bildik

Erkenden kalkıp karanlık çöken

Sokaklarda yürümeye mi başladık

Oysa sokaklarımız cıvıl cıvıldı

Eksiklerimiz olsa da bizimdi

Bize aitti bizdi

Aştığı yollar gönlümüze çıkardı içine giremezdi

Burası hak yurdu

Gönül yurdu

Cananın yurdu

Ey kendini bilmez önce bil

Korkuyu salan korku düzencileri

Korkuyla bizi sindirmeye çalışıyor

Korkuyla bizi yıkmaya çalışıyor

Kendileri yıkılmış fark etmiyor

Burasını ıssız bir yurt mu sandın

Gönüller pak

Niyazlar pak

Alınlar secdeyle pak

Kim edebilir tarumar

Baksana gönüllere gözlere parlıyor nur

Sen yönünü kinle bize döndün

İşte şimdi söndün

Bizi ölüm korkutur mu?

Ölüm hakka resule varmaksa

Bizler çok kötü günler gördük hepsini atlattık

Bizler atlatırken  her kötülükten sonra yine zincirlendik

Çok zincirleri kırdık parçaladık

Akıllarımız zincirlendi kendi fikirlerince fikirlerimiz zincirlendi

Şimdi eskinin o zalim temsilcileri yine bizlere karşı aynı suçları işliyorlar

Bilsinler ki biz önceki nesillerden hiç değiliz

Biz değiştirmeye geldik imanla kardeşliğimizle bütün  kötülüğü

Haydi, kalk ayağa umut bizim yarınlar bizimdir elbet 

Göreceksin bu virüs bizi yıkamayacak 

Mehmet Aluç