Bin Bir Tevazu Yükle

Bin Bir Tevazu Yükle

Agâh olmalısın dedim kendime sen şairsin

Andalip olmalısın sen aşk ile sevmelisin

Arşaper olmak için şiir vuku olmalı

Canhıraş şiir değil gönülde gülmelisin

Gönül hanesinde söz süzerek varmalı ki

Öğüten bu dünyanın çarkını kırmalı ki

Giden geriye dönsün yıkılmadan varsın ki

Canhıraş şiir değil gönülde gülmelisin

Bin bir tevazu yükle gönlüne sen taşırsın

Bunca nefrete karşı sen güzel yarışırsın

Yıktıkça zulmedeni gönüle yakışırsın

Canhıraş şiir değil gönülde gülmelisin

Kor ateşler sönmeli yazacağın şiirle

Taşlarla çeliği sen yumuşatırsın dille

Demet demet gülleri verirsin şiirinle

Canhıraş şiir değil gönülde gülmelisin

Takılsan da taşlara düşüversen de bir an

Kalkmasını bilirsin güldürmezse de zaman

Bir an bir zaman nedir şiirler gönle derman

Canhıraş şiir değil gönülde gülmelisin

Yedi iklim bahardır şiirle taşıdığın

Vardığın o şehirler fikirle sarıldığın

Yandıkça söndürüşün şükürle yığın yığın

Canhıraş şiir değil gönülde gülmelisin

Kul Mehmet’im böyleyim düşe kalka yürürüm

Düşmek kalkmak hayattır şairle övünürüm

Hece hece yazanlar var olun sevinirim

Canhıraş şiir değil gönülde gülmelisin

Mehmet Aluç

Agâh: Bilgili uyanık

Andalip: Bülbül

Arşaper: Arşa kanat açmak