Mezar

MEZAR !

Acı defterime birkaç kelime gözyaşı düştü bu akşam,

Gurbeti, hasreti, kederi, ne yaptımsa,

Tahliye edemedim yüreğimin zindanlarından,

Ömürlük hapse mahkûm bir suçlu gibi,

Gölgemle sabır voltaları atıyorum hiç konuşmadan,

Ellerinde kazma küreklerle gardiyanlar geliyor,

Ruhuma mezar kazıyorlar gönül kafesimde.

Kendi ellerimle sarıyorum kefeni bedenime,

Ölmüşüm gibi uzanıyorum, çam kokulu tabuta

Sonra Fatiha’mı okuyor, iki damla gözyaşı döküyorum,

Doymak bilmeyen muhteris ruhumun üstüne.

Dünyalık bütün hırslarımı, umutlarımı, acılarımı,

Dolduruyorum benden kalan boş tabuta.

Hepsini alıp gidiyor gardiyanlar.

Herkes yaşadıklarımı, gördüklerimi biliyor,

Kimse bilmiyor hayâllerime, ideâllerime,

Mezar olan yüreğimi.

Bir ben, bir de Allah biliyor,

Kor kor yanan geçmişimin külleriyle,

Yaşanmamış yıllarımı gömdüğümü.

Sonunda bitti işte, buraya kadarmış hayat,

İstesem de seninle devam edemiyorum artık,

Sen kalıyorsun dünya, ben gidiyorum.

Yolun bundan sonrasını tek başıma yürüyeceğim,

Allah'a ısmarladık ey dünya!

Beni özleyip arayanlara, yerimi soranlara,

Kalbinde kin büyütüp, nefret kusanlara söyle

Haşre kadar hepsini bu mezarda bekleyeceğim.

Evim, yerim, yurdum, bütün varlığım,

Kimsenin girmek istemediği işte bu MEZAR.

14 ŞUBAT 2021 DÜZCE

aslanyılmaz#suskunyürek#