Ah Be Ölüm

AH BE ÖLÜM!

Her aklıma geldiğinde, nefesim daralıyor,

Gözlerim kararıyor, düşüyorum yerlere,

Aklım karışıyor sonra, unutuyorum sağımı solumu,

Gün ortasında güneşim batıyor,

Akşamın kızıl karanlığı çöküyor yüreğime.

Dilim tutuluyor, şiirlerim susuyor,

Aklımdan çıkana kadar gelemiyorum kendime.

Halimi görenler saralı zannediyor beni,

Burnuma soğan tutup koklatıyorlar,

Faydası olmayınca da ambulans çağırıyorlar,

Seni hatırladığımı anlatamıyorum kimselere,

Ellerinden kurtulmak için akla karayı seçiyorum,

Sendeleye, yalpalaya kalkıyorum yerden,

Üstüm-başım toz toprak, aldırmıyorum,

Aklımı da seni de bırakıp düştüğüm yere,

Allah, âcil şifalar versin duâları arasında,

Utana-sıkıla uzaklaşıyorum bana yardım edenlerden.

Gelmesen aklıma, rahat bıraksan yakamı,

Biliyorum, sonunda nasıl olsa bir gün geleceksin,

Nerde, nasıl, kaç yaşımda bilmiyorum ama,

Benim zannettiğim emâneti geri isteyeceksin.

Vermek istemesem de, zorla alıp gideceksin,

Hani diyorum, hiç olmazsa gelinceye kadar,

Olur olmaz yerde gelmesen aklıma,

Meselâ, küçük bir çocukla şakalaşıp oynarken,

Sırtını kaşıdığım kedimin mırıltılarını dinlerken,

Çok sevdiğim bir yemeği yerken meselâ,

Eşimle, çocuklarımla sohbet ederken,

Gelmesen aklıma, küstürmesen beni zamana

Ah be ölüm! dünyadan birazcık zevk alsam olmaz mı?

Babamı, annemi, kardeşimi aldın isyan etmedim,

Rab’bimin, emriyle beni de alacaksın biliyorum,

Bu can tende, ruh bedende emânet, inanıyorum,

Ah be ölüm! 

En azından mutlu anlarımda gelmesen aklıma...

Olmaz mı ey ölüm? 

Olmaz mı?

21 ŞUBAT 2021 DÜZCE

aslanyılmaz#sürgünadam#