Edebiyat ve Kültür Platformu
Hep Çocuktu Dağların Kırların Çiçekleri
oysa hayale bile sığmayan cennetler hep çocuktu
çocuktu, cennet hazinelerinin nur kırıntıları
*
hep çocuktu dağların ,kırların çiçekleri
gecesi gündüzüyle, mevsimleriyle
renkleriyle bir gelincik tarlası
yan yana ormandaki ağaçlar kadar
yağmurlar, vahalar kadar
*
geceler ,ilk defa böyle hazin tınlıyor
boş bakışlı çocukların dudaklarından dökülüyor
gökte kaç yıldız
denizlere bırakılmış kaç ay
*
kaç kez yerle gök çarpışıyor
ummanlar taşıyor, bulutlar köpürüyor
ne kadar öfke varsa coşmuş
her zerresi bir çocuğun o masum teninde
*
bir yıldız daha kaydı alelacele
gökte kıvılcımlar fışkırarak
koşarak zehirli dumanlı ateşlere
koşuyordu deli deli
sürüklenerek içi alev dolu yarınlara çocuk
*
artık ne kaf dağına çıkarabileceği bir hayali var
ne de körpe bedenine katabileceği bir hikaye
her nefesi bir acı, her kalp sızısı bir ölüm
ölüm çocukların olduğu yerde
*
med-cezirlerin etkisinde aylan bebek
alabildiğince deli yangınlar içinde
her zerresine sirayet etmiş
duygular kaybedilebilir, inançlar kaybedilebilir
zaman kaybedilebilir, sevgi kaybedilebilir…
çocukluk
sanılanın aksine hep kaybetmektir
*
redfer
Hep Çocuktu Dağların Kırların Çiçekleri başlıklı yazı redfer tarafından
14.03.2021 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.