Üfle Nefesini Efnan

Üfle nefesini Efnan,

Toprağım tuza

Bakışlarım buza dönüşsün

Sen yak geç gönül ülkemi…

Saçlarını savurduğunda küstüğün dünyaya

Tebessümünle meydan oku

Yeniden ayaklansın kâküllerin

Gülüşünde aydınlanan sokaklarda…

Üsfle nefesini Efnan,

Hazır gitmeye meyilli ayaklarıma tak prangalarını

Ölüm özlemine ağlasın

İçimde büyüttüğüm kederlere

Bir muhtıra oku

Bırak bütün ağıtlar orada yansın…

Üfle nefesini Efnan…

Kulaklarımda büyüsün o büyülü sesin

Aklımı alıp gitsin hiç bırakmadan

Herkesi unutsun

Tek seni bilsin

Hatta  hiç tutma

Aşk olup üzerime devrilsin

Kaçarsam namerdim…

Dilime tuz bassalar

Aşka tahakküm eden zamanın pençesinde

Ağır bir yenilgidir özlemin

Gel desem

Bir bahane bulur yine gelmezsin

Üfle nefesini Efnan

Bari nefesin gelsin…

Adem Efiloğlu