Sevgili Mavi...

Düşlerini kilitle, sevgili mavi ve en çok öykündüğün tonuna seril aşkın hikmetinde gelip geçen göçmen kuşlardan da olmasın yüreğinde saklı sihir.

Ne çok ukde içinde kalan mevsimin

Bazen şaibeli bir gölge dost bildiğin

Bazense ağzı yırtık bir heybe

Efsunlu düşlerinden

Kat çıktığın da o devasa kubbe

Göğün resmin çek

Sonra da içine çek aşkı

Arzı endam eden bilinmezin ruhu

Bazen kisvesi dahi yeter sevgilinin

Mabedinde buzullar saklı ömrün

Göğün de en geniş penceresine konan arzu

Elbet içine üflediğin her şiirden

Düşen payına yerli yersiz bir güfte

Renkler asılı hicvinde yalnızlığın

Bir kanaviçe asaletinde

Dirildiğin kadar ölmekse içinden geçen

Günyüzü görmek nasıl da elzem.

Sakit olan sağanak

Debdebeli duyguların aralıksız yağdığı

Sabahın sisinde kaybolan yolcu

Elbet için için dilediğin neyse

Rabbine sadık beşerin huzuru saklı

Demli demsiz şiirlerde

Mahzun bir gözyaşı kadar

Uzağında kalmaksa hayatın

Taçlanan bir acıda saklı keramet.

Her renk bağımsız

Acı gibi sönmeyen bir ateş

Belirsizliğin kıvılcımlarında

Saklı martı hani mevsimin sol yanı

Hani şehrin karşı yakası

Hani, hani, şiirin sönmek bilmez titri

Dolunaya kurban edilmiş gece

Matemin rüzgârına tutuklu bir nöbetçi adeta şair.

Efsunlu yolculuğun yalnızlığında

Yetinmekse saklı tuttuğun neyse

Ha, gayret, şair

Azımsanan neyse kaskatı kesildiğin

Bir seher vakti

İşte kundaklandı gün ve şehir

Özlemi dinmeden yeniden

Özlem duyduğun safi huzur

Gözlerini kapattığın kadar

Başını da yasladığın çınarın dibinde

Diktiğin her şiir gövdesine

Delik deşik yüreğin makberi elbet

Şakıyan kuşun kırık kanatlarında

Uğurladığın kadar saklı tuttuğun o mazi.