Hasretinde Bir Hiçim

Ve sonrası yıkımdı; bilemedim sonrayı

Cesurca vedam oldu, bileğime pranga

Ah bilebilseydim yâr, dünde akla karayı!

Sürer miydi onca yıl, hasretinle bu kavga

Ne muştulu bir haber, ne göğümde ak bulut

Görünmedi zahirde, odunla yandı içim

Hayalin dokundukça, yarına oldun umut

Koy verdikçe yarını, şimdi zamanda hiçim

Bu bizim hikâyemiz; diyebilseydim eğer

Hikâyedeki Ferhat, olmaz mıydım sanırsın

Diyememek kusurum, sevdama olmadım er

Korkaklığın bedeli, kalbimdeki sınırsın

Yağan yağmur da sendin, daldaki gonca da sen

Dalgada köpük oldun, dövdün hınçla karayı

Başımda sevda yeli, düşümde boran esen

Rüzgârların önünde, açtın benden arayı

Ah derdimin dermanı, zamanda kopan tufan!

Olsaydım güne sığan, kanat çırpan kelebek

Meydan okurdum göğe, kanatlandığım ilk an

Yer ve gök bir olurdu; aşkla örülü ipek

Gözlerinin derini, dipsiz bir kuyu gibi

Baktıkça Yusuf oldum; tutundum kaderime

Kader gülmedi bana, bilemedim gaibi

Yusuf bir sultan oldu; ben yandım kederime

Ama olsun be gülüm! varlığın vara konak

Kerem yangını gibi, gönlümü sardı alev

Duvarları rengârenk, bütün sütunları ak

Yandıkça harlı alev; ateş ki, Aslı’ya ev

Desem de tesellisi, olur mu ahmaklığın

Sebebi felek değil; ben yenildim hasrete

Aramakla bulunmaz, şifası korkaklığın

Devasız dertten gayrı, revanım esarete

Ve sonrası gözyaşı, elemdir günlerimin

Dünün çöplüklerinde, tebessümüm bir anı

Gözyaşıyla bezeli, bütün sürgünlerimin

Bilemem bir ömürde, içinde ben bulanı

Çalamadım feleğin, pamuktan kapısını

Bir tutam sevda içün, hasretinde uyudum

Zemheri gecelerde, kalbinin tınısını

Rüyalarda ararken, hasretinle büyüdüm