Gül Büyütenler Diyarında

Gül Büyütenler Diyarında

Yaktım gönül denilen kandili

Yandıkça açılır gönlümün dili

Sessizlik içinde sessizliğe koşar

İliklerime kadar hasretle yanarken

Gül büyütenler diyarında coşarım

Gurbet içimde dertleriyle besler

Yârim dilimde benim yolum gözler

Gül büyütenlere mahsusmuş sözler

İliklerime kadar hasretle yanarken

Gül büyütenler diyarında coşarım

İçimde dövünürken sancılarım ağlar

Önümde birikir engel olan dağlar

Titrek gönlümle gözlerimde yaşlar

İliklerime kadar hasretle yanarken

Gül büyütenler diyarında coşarım

Uçmak isterken yârin cennet gönlüne

Yeryüzünde gurbete takılır ayağım

Gölgeler hasretle anlaşmış böylesine

İliklerime kadar hasretle yanarken

Gül büyütenler diyarında coşarım

Koyu sisler içinde gündüzüm gecem

Hatrıma yâr düşünce ne edeceğim

Boğazımda sözler düğümlenirken

İliklerime kadar hasretle yanarken

Gül büyütenler diyarında coşarım

İhtimaller zincirine sarılıp yatarım

Ufukta hayalleri kurar yâre yollarım

Bu halimle hasreti kimlere satarım

İliklerime kadar hasretle yanarken

Gül büyütenler diyarında coşarım

Hasret yâri hatırlatır yüreğe dokunur

Gün batışında doğuşunda saadet sorulur

Kimsesiz gecelerim gönül tahtıma oturur

İliklerime kadar hasretle yanarken

Gül büyütenler diyarında coşarım

Kul Mehmet’im ufukta müjdeli haber

Dokunur gönlüme vuslat biter keder

Günler gelip geçermiş sabır her şeye yeter

İliklerime kadar hasretle yanarken

Gül büyütenler diyarında coşarım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet