Mahrum Eylersen

Yener Sezgi dostuma nazire;

Artık gel desen de çıkıp gelemem,

Pusulamız kırık, dönüp alamam,

Huzur dediğini, gayrı bulamam,

Beni cemalinden, mahrum eylersen.

Gözlerimin içi, biz'le delinir,

Hasretin koynunda, nasıl ölünür,

Uykularım bölük, bölük bölünür,

Beni cemalinden, mahrum eylersen.

Hüzne talebeyim, şiire çırak,

Uğramaz yağmurun, yüreğim çorak,

Elbette her anı, ederim merak,

Beni cemalinden, mahrum eylersen.

Sabır teraneme, adem eklerim,

Vuslata umudum, bitse teklerim,

Ebedi göçüme, hazır beklerim,

Beni cemalinden, mahrum eylersen.

Âdem Efiloğlu

Not: adem –Yokluk-anlamında kullanılmıştır.