Güneş Doğarken

Her yanda engel, aydınlığı göremiyorum.

Hırçın dalgalar var, karşıya geçemiyorum.

Candan geçip de canana erişemiyorum.

Güller içinde dikenler batıyor gönlüme

Gönlüm kanıyorken dost sandıklarım gülüyor.

Yarım amelimle hazır olamam ölüme.

Gözyaşlarımdan köprünün ipleri gevşiyor.

Böyle ömür geçmez ki heyhat, bir hiç uğruna.

Gayende yok ise eğer rızası Allah’ın.

Vade dolunca dönülür elbet öz yurduna.

Köprüden geçirir mi yanına aldıkların?

Gideceğin o menzilde rüyadan ziyade,

Ya güllerle olacaksın ya da şeytan ile.

Dünya’da geçerli tarihi dolacak vade.

Vazgeçersen zindanı seçersin bile bile.

Kim istemiş ki yanmayı o sönmez ateşte.

Babamızdan kalma cennet bahçesi var iken.

Zerre kadar zulüm göremez insan bu işte.

Tövbe kapısı hep açıktı güneş doğarken.