Susar

Susar derler,

Eğer rahmet yağmaz ise,

Canlılarla birlikte,

Toprak dahi susar derler.

Kırılırsa bir kez gönül,

Dalda solgun kalırsa gül,

Bunu gören aşık bülbül,

Lal kesilir, susar derler.

Meftun olmuş gülcemale,

Döner durur halden hale,

Maşuk bile almaz kâle,

Bir köşede pusar derler.

Kahrolurken bu dert ile,

Feryatları gelmez dile,

Şerbet içtim dese bile,

Aslında kan kusar derler.

Kimse duymaz intizarı,

Arşa çıkar ah-u zarı,

Kara sevdalığın narı,

Sinesini yakar derler.

Öne düşer garip başı,

Ağu olur suyu, aşı,

Ne yapsın ki sabır taşı;

Melül melül bakar derler.

Yüreğinde derin yara,

Düşünürken kara kara,

Göz yaşları yanaklara,

Usul usul akar derler.

Ne söylese kifayetsiz,

Çileleri nihayetsiz,

Aşka tutsak, hürriyetsiz,

Çaresize naçar derler.