Sökemedik...

Sökemedik!

Oysa kolay olacaktı tanıyacaktık biz birbirimizi

Ortak ne varsa bize ait paylaşacaktık derdimizi

Yıllar geçti ömür geçti ne varsa aldı bizdekini

Çöller gibi susuz bıraktık açan gönül güllerimizi

Söndüremedik bizde bizi yakan bu kor nefsimizi

Şimdi anılar diyarında hayaller içinde kırgın kaldık

Oysa bir adım kalmıştı gönlün kapısında biz kaldık

Açamadık bir kapı yanlış yollarda biz kimi aradık

Çöller gibi susuz bıraktık açan gönül güllerimizi

Söndüremedik bizde bizi yakan bu kor nefsimizi

Bırakalım her şey mazide kalsın peki biz ne olacağız

Birbirimizi bıraktığımız yolda mahsur mu kalacağız

Yok, mu bir gönülden seven üzgün mü bakacağız

Çöller gibi susuz bıraktık açan gönül güllerimizi

Söndüremedik bizde bizi yakan bu kor nefsimizi

Kul Mehmet’im içinde yaşa derim ben bu sevdanı

Mevla’m yardım eder iyileştirir gönlündeki yaranı

Sen umutla ara bulursun elbet seni saracak cananı

Çöller gibi susuz bıraktık açan gönül güllerimizi

Söndüremedik bizde bizi yakan bu kor nefsimizi

Mehmet Aluç