Mevila

H’u dönüşüyle

Üşengeç ruhların tenine mıhlanır

Külüne küskün  ateşin elleri

Soruların  kovuğunda  umudu kusar

Kumundan  habersiz  çölün  yelleri

Hüznün şeceresini okurken zaman

Kına  tutmaz  yatıya  kalan  anılar

Kaybolur beyhude ah’ların mührü

Ve hüznün havzasına akar renksiz tınılar

Neyine küser  bir semazen

Cümbüşü biter kınında saklı düşlerin

Şüpheyi düdükler lâl heceler

Atsız süvariler geçer göz uçlarından

Ve görkemlı kıvranışları gölgeler geceler

Okkalı ünlemlerle zaman aşımına uğrar

Suretsiz Züleyha’ların  yırtık bakışı

Yağmuru yandıkça ritmini yitirir

Kekremsi sessizliğin kalbe akışı

Hiçliğin sözlüğünde kaybolur ben’lik

Kopar  tesbihin  en  cesur  tanesi

Kibirli alkışların hengamesinde  biter

Tek ayaklı  yarım yolcuların sahnesi

Şubat'tı çıktılar,

Keşkesiz çığlıklar bırakır zamanın  sularına

Adaletin kokusu sızlatır vicdanı

Ve bilinmez kaç mezar sığar vebalin ağıtlarına

.   .   .

.

.

.

.

.