Nasırlı Yollara Koştum.

Nasırlı Yollara Koştum.

Güftesiz bir ninni mi söylersin

Güftesi olmayan bir şarkımı söylersin

Cımbızla mı çekersin canımı uykusuz bırakmak için

Ey dünya

Nasırlı uykulardan uyandım

Nasırlı yollara koştum

Ayaklarım kanadı

Kanattın ey dünya

Yastığımı taş

Yorganımı gökyüzü yaptın

Üç metrelik mezar

Bir arşın kefen için

Âlemi kazandım doymadım

Boşa koşturttun dünya

Beş adım yürüsem yeterdi insana yarına

Hep kendime koştum

Sen dedin kendine koş

Kimseye bırakma

Hakkın

Senin sapın

Yitik sevdalara meftun ettin

İnandım kandım

Baykuşların iline saldın

Kör ışıksız kaldım

Ömür dünyasında ürkek bir kuş iken

Aslansın dedin kükredim

Parçaladı hayat beni

Mehtabın seyrine bakamadım

Şadırvanın soğuk taşında yattım

Rüya terzileri elbise biçti beğenmedim ben

Uzak diyarlara gitmeyi özendirdin

Oysa uzakta yakında içimdeydi

Göstermedin

Kandırdın

Kandım

Ne bir sahife bir şey okutturdun

Kapattırdın tüm kitapların sayfasını

Kendimi okuyamadım

Ne etrafımda gonca güller açtı

Hırçınlığımın babında

Ne bir gül öttü yamacımda

Gülsüz kalınca

Elimdeki makasla gezerken

Gülleri budarken ezerken

Artık yorgunum

Parmaklarım

Dilim sözlerim mısralarım yorgun

Bırak peşimi

Az kalayım kendimle baş başa

Kana karıştı bak bülbülün muhabbeti gülün kanıyla

Mehmet Aluç