Symphony No 44 1

unutacağın ilk şey verdiğin sözler

belki biz yaşamadıklarımızı özlüyoruz

ses ve söz bir enerji ve frekans 

belki de varlığımız ve madde yok

ruhumuz arap saçı gibi olmuş

ya da en azından 

evren içinde dolaşan biri tecrübe 

her birimiz acı çekiyoruz

kendi cehenneminde yaşıyoruz

çünkü biz tanrıyı zorluyoruz 

ezeli yalnızlığımızda 

duvar gibi geciyoruz - birçok - kez

ama hepsi ayrı bir yanılgının içinden

ancak ellide biri bizi anlayacak

onlar asimile edilemeyen ruhlar

kandırmayalım kendimizi

her şey geçer nefes yoluyla

terleme veya benzeri şifayla…