En Saçma Nazire

 .
Seri
Seriversem
Sergilerimi...
 
Deri
Deriversem
Döngülerimi...
 
Seriversem… Deriversem…
Allah cezamı versin
“Pişmanım” dersem!
 
Yapamıyorum!
Önyargı tutsaklarım yürek cebimde.
İpsiz kellelerin yılışık gülüşleri
Fena halde üzerimde.
Kilit paslı; anahtar kayıp,
Çilingir kendi âleminde.
 
Takma bacağa ipek çorap
Kel başa şimşir tarak
Alınır mı sırf matrak olsun diye?
Alırım,
İşim ne?
 
Arızalarım bitpazarındaymış,
Nazar dökmelik bakır tasım da.
Düşlerim bile hacizdeyken çok normal.
Paravana arkasında ağlıyor zula çeyizler
Umutlarıma sarmal.
 
Nerede bir çift kumru görsem
Taşlamak geliyor içimden.
Kayıp şehrin çocuğundan
Kumrusuz köylere selâm.
Haritamı kaybetmiştim sahi
Gördünüz mü işte!
Yine hilâfına yamuldu kelâm.
 
Koruk şırasına nispet
Tahammülsüzlüğümle ekşirim.
Kuyruğumu uzatırım basılsın diye.
Numaradan “of” derim.
Yana çeker, bel veririm.
Söylemeye ne hacet?
Biliyorum, eşkâlsizim.
 
Mesele, odun değil hızar bıçağı efendiler!
Ağzını yalancıktan biler...
Acemi parmaktan kan sızar.
Planyadan geçmemişe,
Kör rendenin gözü değmemişe,
Erbabını getirsen, kaç yazar?
 
Kendimi çıkarsam hiçten
Ne kalır geriye?
Boyanmışı boyamak mı; niye?
Ah, bu üşengeçlik!
Onarılmayı sabırla beklerken üstelik.
Uyarmanız nafile!
Beterine fark atar bu nazire.
 
Mücella Pakdemir
 .
.
.

• Enbiya Suresi, 35. ayet: Her nefis ölümü tadıcıdır.