Diyemedim

Diyemedim

Aradım durdum gönülde bir yeri ben

Buldum işte ben onu şimdi diyemedim

Bakışlarıyla beni hayran bırakanı ben

Buldum şimdi işte ben onu diyemedim

Aramadım bulmak için ben bir yeri gülüşü

Yaksın dedim içimde sönmeyecek ateşi

Doğsun dedim gece gündüz aşkın güneşi

Buldum şimdi işte ben onu diyemedim

Uzak yakın demedim aramaya çıktım

Bazen çukura düştüm bazen taşa takıldım

Kokusu uzaklarda geliyor bana ben sandım

Buldum şimdi işte ben onu diyemedim

Kabaran denizler gibi kararsa da gönlüm

Ben aşka gönlümü serdim güleni gördüm

Aşkı bilmezden önce bakar bir kördüm

Buldum şimdi işte ben onu diyemedim

Kul Mehmet’im aşk ateşiyle yaktım gönlümü

Karanlıkta değil aydınlık yollarda gördüm düşümü

Bu bugün değilse yarındadır beklerim gülümü

Buldum şimdi işte ben onu diyemedim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet