Dinle Beni Ey Âdemoğlu 1

Dinle Beni Ey Âdemoğlu-1-

Yunus’um ben yaşadım yana yana

Vardım bu aşkla ben bin bir cana

İstedim aşk halin için sizler kana kana

Gel gör beni aşk neyledi, beni benden eyledi

Tutuşup aşkla yananlara sor beni.

Beş vakit Rahmanı bilenlere sorun sizler beni.

Ne ben şan, ne ismime post gerek.

Beni arayarak soracak, gerçek bir dost gerek. 

Ey insan, ey kardeş, ey topraktan yoğrulmuş can,

Birlikte ağladığımız, birlikte güldüğümüz an.

Senin derdin benim derdim, senin yaran benim yaram,

Aynı ırmakta yıkanır ruhumuz,

Aynı ateşten yanar. 

Dağlar susar da ben susmam,

Denizler coşar da ben coşarım,

Her canlıda bir nefes, her nefeste bir sır taşırım.

Zengine “kardeşim” derim,

Yoksula “can yoldaşım”,

Renklere,

Dillere,

İnançlara sığmaz

Bu aşkın başı. 

Gönül kapım ardına kadar açık,

Gir içeri ey yolcu,

Açlığınla, yaralarınla, umudunla, korkularınla dol.

Burada yargı yok, burada kibir yok,

Burada “ben” yok “biz” var,

İnsanlık bir bahçedir,

Her çiçeği ayrı güzel, her yaprağı bir sır. 

Tapduk’ un nefesi hâlâ eser içimde, bir meltem gibi yumuşak,

Gel der, yüreğini koy ortaya, saklama hiçbir yarayı.

Aşk bir ekin tarlasıdır, ekiyoruz her gün tohumları,

Birbirimizin gözyaşıyla suluyoruz,

Birbirimizin gülüşüyle biçiyoruz.  

Mehmet Aluç