Durduk Yere de Sever Hem İnsan

Matbu bir renkti sözcüklerin kılıfı aşkın da hengâmesi tutulduğum rüzgârı içime çektiğim ve muhtırasını verdi evren: selametti dilediğim Rabbimden belki de asla mutlu sona ulaşmayacak bir öykü gibi öykündüğüm varsa yoksa mazim bir o kadar atimde saklı sırlarım ve ben şiir belledim ömrü hayatı.

Suskun ve gizemli bir yolculuk benimki

Hatırşinas olmayı dilediğim kambersiz düğün misali

Şiir ve benliğim

Dik başlı dik yakalı özlem

Huzurunda Rabbin sığındığım sevginin ikbali

Zümresi yoktu düşlerin

Bir hayal perdesi ki yüreğime diktiğim

Uçuşan ruhum, dağınık saçlarım

Alametifarikası yarınların

Günde saklı bir derviştim ben

Çıtası yükseldikçe yaşamanın

Daha çok sevebildiğimin meali

Elbet kürediğim önüm

Küstüğüm nice insan ve kendim

Koyu gözlerine sığındım gecenin

Kaybolmak üzere bulduğum bir ganimet

İçimde kayıtlı bir şifre varsın olsun yalnızlığa delalet

Hüzündü bıçkın olan

Hazan resmi eşim:

Duygular devinen

Bir gölge oyunu değildi oysa yaşam

Kıt kanaat sevenlere inat

Büyüyen bir aşk benimki.

Yüzü suyu hürmetine huzurun

Adımladığım nice basamak

Mademki şiarımdı maneviyat

B/ölündükçe kalbim binlerce parçaya

Kırıldığım yerden baş veren bir tohum

Hazan ise devasa bir aparat

Hüznün muadili şiir

Kelamda saklı madem gizem ve ömür

Selamım Allah yolunda

Sarkacım içtimada

Hali hazırda yaşamanın mucizevi esintisi

Durduk yere de sever hem insan.

Nazım niyazım bitimsiz

Gözlerimde kalan tortu

Yüreğin isi aşkın yorgun ruhu

Mademki dönüş de yoktu bu yoldan

Bekası benliğin bakaya kaldığım her gece

Bilinmeze duyduğum büyük sevda ve hürmet

Bilindik ne kaldı geride?

Yerle yeksan olmuş sözcükler

Varsa yoksa dinmeyen rahmet

Katıksız aşktım ben kayrasında gizli

Sabırla aştım da yolları

Bir teamül gecenin fıtratı

Ne var ne yok kaderde saklı

O halde: Eyvallah kader

Müsemmana gösterdiğim sevgi ırkında yaşayan kimse

Varsa olsun yalancı bir mutluluk benimki

Mademki yolum sevgiden geçiyor…