Çıkar

Tarihi yazanlara, selam verip dur safa;

An gelir devirleri, kapatıp açan çıkar.

Bakarsın ortaçağda, kanatlanır bir kafa;

Masmavi gökyüzünden, kuş olup uçan çıkar…

Ömür ki yaratandan, hepimize hediye;

Ecel defterimize, yazılmış bir tediye;

Hakir görme kimseyi, mazlum ve fakir diye;

Dev gibi ekinleri, eliyle biçen çıkar…

Kırarsan bülbüllerin, şakıdığı dalını;

Sevdanın yüreğine, uzatmazsan elini;

Bilmezsen maşukların, ahvalini halini;

Aşk içinse zehiri, tek yudum içen çıkar…

Para  dediğin bence, olmalı bir nihale;

Dünya dünya diyerek, soktular bin bir hale;

Kimi mıh gibi sıkar, kimi aldırmaz mala;

Varlığını dört yana, vakfeden saçan çıkar…

Rahmetten arşa düşer, gönülde yanan çerağ;

Bakarsan mis olurmuş, bereketle dolar dağ;

Bakmaz isen toprağa, virana dönmekte bağ;

Taneleri dökülmüş, kuruca koçan çıkar…

Ömrümüzü veririz, vatan en büyük erek;

Âdem gibi nicede, vardır böyle bir yürek;

Her yerde konuşulmaz, arada susmak gerek;

Vatan için olsa da bazen de kaçan çıkar…

Âdem Efiloğlu