Her Şiir Sana Koşmaktır

Sevdiğim;

Avuçlarımı kanatan sessizliğimle

Ekimin çığlıklarında tutuştu sözler

Bir şiir tutkunuyum arafın ortasında

Geçmişi göğsümün tam ortasına nikâhlarken

Yıldızlar tuttum en güzel dileklerle…

Ve seni hatırladıkça şiire  koştum

Kalemimi  kılıç yaptım her defasında

Seni yazdım

Sana kızdım

Seni sevdim

Ve itiraf ediyorum seni çok özledim…

Sevdiğim;

Sen mısralarımın öznesi

Bulutlarımın yağmuru

Gözyaşlarımın efendisi

Sokaklarımın  lambası

Karanlığımın feneri

Uykularımın rüyası

Sabahlarımın güneşi

İnan bana

Sensiz güne başlamadım…

Sevdiğim;

Bilmezsin

Her şiir sana yazılır

Yürek yangınıdır mısralara düşen

Okuyan şiir zannederken

Kayıp gider kelimelerle aklım

Esir olduğu kaleme ve sana…

Senin güzelliğin kanatır kalemi

Alsın beni mısralar

Her şiir sana koşmaktır zaten…

Âdem Efiloğlu