Zeybek Havası

ZEYBEK HAVASI

Vursun tezene tele

Gençler versin el ele

Hepsi gönül gönüle

Vur da gönül titresin.

İzmir’in kavakları

Dökülür yaprakları

Yurdumun toprakları

Sazı duysun titresin.

Şu dalmadan geçtin mi?

Soğuk sular içtin mi?

Kendi türkün(ü) seçtin mi?

Söyle için titresin.

Bırak el türküsünü

Alma elin süsünü

Çöz gönlün örgüsünü,

Çöz de gönlün titresin.

Türk’ü öğrenmek için

Türkü öğrenmen niçin?

Her şey benliğin için

Öğren için titresin.

Saz senin öz malındır,

Tutunacak dalındır,

Savaşlarda gülündür

Çal kulaklar titresin.

Erzurum’da dadaşsın

Ankara’da seymensin

Ege’de de efesin

Diz vur toprak titresin

Elin sazı elindir

Ata yadigârındır

Türkü senin malındır

Söyle ruhun titresin

Vur bir Zeybek Havası

Aksın gönlünün pası

Dinsin cümlenin yası

Vur da diller titresin.

Yaman ozan coştu bir

Al yazmayı, kola gir

Elin değil senindir

Vur sazına titresin.