Bir Söğüt Yaprağı-1-

Bir Söğüt Yaprağı-1-

Günlerdir düşünüyordu, düşünüyordu da içi boş boş aklıyla bir çözüm yolu fikri gelmeden düşünüyordu. Yıllar önce kaybetmişti, hatta evinde çalınmıştı, çalan hakkında bir ipucu dahi bulamadan aradan geçen beş yıl boyunca bunu unutamamış, şimdi onu bulmanın peşine düşmüştü. Nereden nasıl başlayacağını bilmeden odanın içinde oturduğu koltuğun üstünde günlerdir düşünüyordu. Geride kalan tek bir iz açılması mümkün olmayacak diyerek aldığı çelik kasanın içinde kalan kurumuş bir “söğüt yaprağıydı”! Buna anlam mana veremden aylarca düşündü, sonunda sıkıntı ve sinirinden kaldırıp onu bir çekmeceye bırakarak üstünü kırmızı bir bez parçasıyla örttü. Unuttum dediği anlarda aklına geliyor delirecek gibi bilinmezliğin uçurumuna düştükçe düşüyordu. Aradan geçen beş yılın sonunda pes etmenin bir çare olmadığını anlayarak peşine düşmeye araştırmaya karar verdi. Gündüz vakti gece yarısına doğru ilerlerken hala oturduğu koltuktaydı. Bu yorgunluk veren bekleyişi düşüncesi onu haliyle yormuştu. Aklında kırk tilki dolaşıyor, kırkının da kuyruğu birbirine dolanmıştı! Tedirgin eden bekleyişi elindeki kurumuş söğüt yaprağının hışırtısı odanın sessizliğini bozan tek şeydi. Aklına gelecek bir düşüncenin tedirginliği içinde bekliyordu. Kendisi bir hırsızdı ve kasasındaki bir avuç elmas bir hırsız tarafından çalınmıştı. Bunu hazım edemiyor çıldıracak gibi oluyordu. Gerçi kendisi de diğer hırsız arkadaşlarının elinden alarak kayıplara karışmış ortadan kaybolmuştu. İşte beş yıl önce o gün bankayı soymak için kendisi Kulaksız Rıza, Sessiz Recai, Çalı Nuri, üçü yıllardır soygun yaparken o gecede bu gece bankanın kasasında olan bir avuç elması çalmak için planlarını yapıyorlardı. Planı yapan kendisiydi.

-Arkadaşlar Sessiz Recai sen kasayı açacaksın benimle birlikte, çalı Nuri sen yan binadan bankaya girmek için duvarı deleceksin sonra arabanın başına geçerek çalışır halde bizi bekleyeceksin. Silah yok, görevliyi etkisiz hale bir şekilde getireceğiz ona göre.

Kulaksız Rıza ve sessiz Recai kasaları açarken dışarısına sağır olduklarında bu isimleri almış, çalı Nuri ise çalı gibi yapıştı mı sökmeden parçalamadan almadığı için bu isimleri almışlardı.

Hala o günü yaşarken aynı heyecanı duyuyordu. Zihninde silinmeyen çakılı kalan o gün ve bugünkü günün hırsı yenilmişliğinden dolayı burnundan soluyordu. O günü ve bu günü elinde tuttuğu söğüt yaprağı ile birleştirerek bir şeyler bulmayı umuyordu.